BEVER in de BEEK

Op 25 februari schreef ik over mijn ontmoeting met de bever in de stad. 

Nadat ik gelezen had dat hij regelmatig in mijn wijk gezien was ben ik op zoek gegaan naar sporen. En die vond ik aan de waterkant. 

Natuurlijk hoopte ik de bever zelf ook nog eens te zien. Maar ik had er niet op gerekend dat dit al zo spoedig ging gebeuren.

 

Gisteravond zwom de bever in de beek langs het Palmbos pad. Het was al schemerig aan het worden. Juist op dat tijdstip komen bevers tevoorschijn, maar dan is het lastig fotograferen. Op de laptop kon ik de foto's een beetje bijkleuren. De bever knabbelde ijverig aan de struiken.          Ik kon hem horen smakken.

Op deze site lees ik: "De bever is een herbivoor of planteneter. Hij gaat vooral in en rond water op zoek naar plantaardig voedsel. Zacht hout, zoals wilg en populier, heeft zijn voorkeur. Het hout zelf eet de bever trouwens niet op, wel alles wat aan de boomstam vast hangt: bast, twijgjes, bladeren … Door de aanwezigheid van speciale bacteriën in de blinde darm, kan hij ook het houtig materiaal verteren." 

Ook op deze site lees ik dat de bever "zijn vacht verzorgt met een speciaal ‘kammetje’ aan de achterpoot? Dat kammetje is eigenlijk niks anders dan een teen met dubbele nagel." Op onderstaand filmpje is dit kammen te zien. 

De volgende uitdaging is om de beverburcht te vinden.

HINDES in de vroege ochtend.

Zaterdagavond nam ik het besluit om de volgende morgen vroeg op te staan om met zonsopgang in het bos zijn. Het mooiste is dat op zondagochtend. Ik houd erg van de stilte die er dan is. En het zou fantastisch zijn als ik ook nog wat wild zie. Deze zondag was er een prachtige zonsopkomst.

Ik stond aan de rand van de weg onder de bomen en keek uit over een weiland. Zag ik daar nou wat bewegen? Met mijn fototoestel zoomde ik in en ja hoor, daar liep een hinde. Bij nadere inspectie liepen er meerdere. Een foto maken ging lastig omdat ik weinig licht had onder die bomen. 

 

 

Langzaam, nog nauwelijks zichtbaar, liepen de hindes over het weiland. Wat ik vaker heb gezien is dat één of twee hindes teruggaan omdat er nog enkele dieren ergens achter zijn gebleven. Zo gebeurde dat ook deze keer.

 

 

Samen gaan de hindes naar de daginstand. Dat is de plek waar ze die dag onzichtbaar voor mensen doorbrengen. Dat vind ik zo mooi bij deze dieren, dat bij elkaar blijven en op elkaar letten. Al met al was het een prachtige ochtend.

Videolink

  

LAMMETJE en SCHAPEN

Het eerste lammetje bij een stoeiende kudde schapen.

In de buurt van mijn woongebied loopt een kudde schapen aan de rand van een weg. Gisteravond waren de schapen aan het stoeien. Dat ziet er eigenlijk wel net zo leuk uit als bij de herten, alleen is dit gemakkelijker te spotten en daarom minder uitdagend. Toch ben ik even afgestapt om er een filmpje van te maken. Een gezellig  muziekje eronder maakt het extra vrolijk.

Thuis gekomen zag ik dat er ook één lammetje bij de kudde liep. Daar heb ik vanmorgen nog een foto van kunnen maken. Het lammetje ligt heerlijk in de zon. Dat is hard nodig, want het was koud vannacht en vanmorgen.

Ik hoop dat er nog meer lammetjes geboren worden. Dat ga ik maar eens in de gaten houden.  

Hieronder nog een klein filmpje van het lammetje bij zijn moeder, denk ik. 

Het voorjaar komt eraan.                                                           

 

3 MAART 2020

Het was een mooie ochtend op drie maart in 2020. Net zoiets als vanmorgen (13-3). Het gras was wit van de vorst. De zon kwam langzaam hoger. Ik kwam aan bij een weiland waarvan ik wist dat daar soms een roedel herten aan het grazen kon zijn. En dat was zo. Mogelijk hadden ze genoeg gegeten en waren ze blij dat de zon op kwam. De herten hadden behoorlijk veel energie. Ze renden maar heen en weer. Hun adem gaf wolkjes af. Het was prachtig om te zien. Soms stonden ze even stil. Dat gaf mij de gelegenheid om wat foto's te maken. 

 

 

In het midden van de foto links zie je een hinde met een deel witte kop. Zij werd door de hertenspotters 'Witkop' genoemd. Ze was al op leeftijd en een paar jaar later zagen we haar niet meer bij het roedel. 

Rechts staan twee jongere herten. Aan de geweien is te zien hoe oud zo'n hert is. Ik vind dat lastig, maar ik denk dat het linkse hert twee jaar kan zijn. Zo'n hert heet een spitser. Dat is ook wel te zien aan de twee spitse geweien. Na twee jaar komen er meer zijtakken aan het gewei. Dat zie je bij het rechtse hert. Dat hert is een stukje van het gewei kwijtgeraakt. Ze stoeien nog wel eens en dan kan dat zomaar gebeuren. Als de stangen vallen krijgt hij vanzelf weer een goed gewei.

Nog een paar winterse plaatjes!

Als laatste geef ik de link naar de film van deze ochtend. Je ziet ook regelmatig 'Witkop' in beeld. Een mooie herinnering aan haar. De film is gemaakt met mijn kleine fototoestel, een panasonic DMC-TZ70. 

IJSVOGELPAAR

Het wordt intiemer tussen de twee ijsvogels. Dit kan ik zien omdat het mannetje een vis heeft mee genomen voor het vrouwtje. Kijk maar. 

Dan denk je dat dit een eenvoudige kwesties is. Hij vangt een visje voor haar en  klaar is kees. Maar zo gaat het niet. Hij moet soms heel lang wachten op haar, zo lang dat hij het visje zelf maar op eet. En ik heb ook gezien dat hij een visje had gevangen en dat zij het niet kreeg. Daarvan heb ik een leuk filmpje op You-Tube.

Eens, in 2023 zat Hij klaar met de vis. Dat ziet er uit als op de onderstaande foto. 

Zij wilde zijn vis niet. Dus vloog Hij uiteindelijk maar weg. Die vis zal wel in zijn eigen buikje terecht zijn gekomen. 

 

Er wordt nu gebouwd aan een nest. De vogels gaan om de beurt het nest in om het zand er uit te krabben. Zie filmpje. In dit geval is nog niet duidelijk in welk nest ze de eitjes gaan leggen. Ze zijn in twee openingen bezig. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt.

Als het nest groot genoeg is dan kan de paring beginnen zodat het vrouwtje bevruchte eitjes kan leggen. 

Op de foto: Hij en Zij.

DE BIJTENDE VOS

Het is echt waar. Ik ben gebeten door een vos. Het was dan wel niet een grote beet, maar ik ben er wel voor naar de dokter geweest. Daar kreeg ik een tetanus injectie. Natuurlijk dacht ik aan hondsdolheid. Maar dat komt nauwelijks voor in Nederland. Ik dacht daaraan omdat de vos nogal vreemd deed. 

Het was 8 maart in 2022. Ik zag de vos in het weiland en hij zocht naarstig naar iets eetbaars. Op 20 meter afstand liep hij voor mij langs en verdween in de slootkant. Dat was het dan. Maar plotseling draaide hij zich om en liep naar mij toe. Wat nu! Als ik weg loop komt hij mogelijk achter mij aan, zoals een hond. Dus wachtte ik af.

Hij kwam steeds dichterbij. Ondanks dat ik het een pracht beest vond, voelde ik me niet op mijn gemak. 

Hij kwam erg dichtbij en beet in mijn broek, maar raakte ook mijn scheenbeen. Het deed niet pijn, maar dit hoorde niet. Ik probeerde hem van mij weg te jagen. Toen hij opnieuw op mij afkwam heb ik hem een schop gegeven. 

Gelukkig droop hij toen af. 

Ik denk dat deze vos door mensen is gevoerd. Het gebeurde achter een vakantie park. Hij had niks te eten gevonden en dacht mogelijk dat ik hem wel wat kon geven. Een andere mogelijkheid voor dit gedrag kan zijn dat hij vogelgriep onder de leden had. Ik heb de betreffende boswachter op de hoogte gebracht. Want er liepen ook kinderen in dit bos. Achteraf was het een bijzondere ervaring.

De film is te zien op You Tube.

TWEE IJSVOGELS

Het is verhipte moeilijk om de ijsvogel in beeld te brengen. Er is veel geduld voor nodig en een goeie lens. Mijn Nikon kan geen ijsvogelduikjes vast leggen met mooie scherpe waterdruppels. Ik maak filmpjes. Zo'n duikje gaat erg snel, je moet erg goed kijken.

Ik probeer de ijsvogels te volgen nu ze een paartje gaan vormen en hun nest willen bouwen. Het lijkt erop dat Hij en Zij elkaar hebben gevonden. 

Op het volgende filmpje zie je zelfs drie ijsvogels. Er is één die razendsnel langs vliegt. Het is een flits, ze kunnen 60 km per uur vliegen. De vogels maken een hoog snerpend geluid wat je al van verre kunt waarnemen. Dan weet ik, er komt een ijsvogel aan.

Als een ijsvogel in zijn nest is geweest dan gaat hij of zij daarna een bad nemen.

HERTEN AAN DE BOSRAND

Herten met en zonder gewei. 

2 Dagen geleden zag ik iets bewegen aan de bosrand. Dus richtte ik mijn foto toestel erop. En ja hoor, er scharrelde een groot roedel herten wat heen en weer. De details kon ik niet zien op het kleine scherm. Maar thuis ontdekte ik veel hindes en enkele herten met en zonder gewei. Om dat laatste te zien moest ik zelfs op mijn laptop nog goed mijn beste doen. Voor een mooie foto was het allemaal te ver weg. Filmen lukt dan beter. Hier een klein fragment.

De hele film is te zien op You Tube.

Het afwerpen van de geweien of stangen is een markeerpunt in het leven van de geweidragers. Het schijnt pijnlijk te zijn, dat afwerpen van de stangen. Het kost energie. Ze zijn zonder gewei kwetsbaar. Hierover schreef ik al in een eerder blog. De geweidragers moeten flink eten om het gewei weer te laten groeien. Mogelijk kan ik ze dan weer eens wat beter bekijken.

Vorig jaar waren de herten zichtbaarder. Ze liepen toen regelmatig in een gebied waar nu hard wordt gewerkt, met grote apparatuur, om schade aan de natuur te herstellen. Dus de herten zie ik daar voorlopig niet.

De foto links is gemaakt op 10 maart in 2024
 

ZONSONDERGANG

 Wat een prachtige zonsondergang was er vanavond. 

HINDES OP DE HEUVEL

Zaterdag 1 maart zou ik met de auto naar Friesland gaan. Dus bedacht ik dat ik wel een klein ommetje kon maken zodat ik eerst misschien herten kon spotten. Zo gezegd, zo gedaan. Het leek een mooie ochtend te worden. Maar ik was nog geen kwartier van huis of er kwam mist opzetten. 

Dat was niet te zien geweest op buienradar en dat kon ik ook niet gebruiken op de plek waar ik heen wilde. 

Ik ben doorgereden en ziedaar, op de bewuste plek werd het steeds lichter. En wat nog mooier was, er kwam links een roedel hindes aan. Ze stopten op de heuvel en hadden daar een goed uitzicht over de omgeving. En ik kon ze prachtig zien.

Ze bleven daar hangen en hielden voortdurend de omgeving in de gaten.
                                                      

Op YouTube kun je de volledige film zien. Hier deel ik een fragment eruit.