EEN MOOIE OCHTEND

Wat een prachtige ochtend was het gisteren. Ik was erg vroeg op gestaan en dat was niet voor niets. Als eerste zag ik vier geweidragers. Ik heb er eerder acht op die plek gezien. De afgelopen avonden was er steeds één geweidrager aan het grazen.  

 

En nu dus vier. 

Daarna dacht ik dat er een poes in het weiland zat. Toch maar even beter kijken en wat bleek, het was een vos. Die had ik dus zomaar kunnen missen. De vos rende met een lekker hapje in zijn bek door het weiland. Het leek of hij op zoek was naar een geschikte plek om zijn prooi in alle rust te verorberen.

 

Als laatste ontdekte ik een groep hindes. Daar waren ook drie kalfjes bij. Prachtig om te zien. Hier even een kleine impressie van wat ik aan het begin zag. 

 

 

Toen de hindes met kalfjes weggingen vermoedde ik dat ze een weiland over zouden steken. Ik stond klaar met mijn statief. Het gebeurde niet zo als gedacht. Ze liepen stiekem achter mij langs. Ik kon nog net de kalfjes vastleggen en ik zag dat er een hinde met kalf in het water stond. Ik had iets vaker achterom moeten kijken. 

Dat staat allemaal op de complete film op You-Tube. 

 

 

STOERE GEWEIDRAGERS

Woensdagavond maakte ik even een klein fietstochtje toen de regen weggetrokken was. Ik was van plan om te kijken of de das er weer was. Dat was niet zo. Maar wel zag ik aan de bosrand acht geweidragers, waarvan vijf met grote geweien. Natuurlijk moest ik blijven staan om naar ze te kijken.

 

 

 

 

 

De 'steile' en de 'brede' zijn erbij. Maar wat ik zie is dat er meer brede dan steile geweien zijn. 

 

 

 

 

 

 

 

 

De vijf grote geweidragers voelen zich ook groots. Ze jagen de jongere mannetjes weg. Dat zie je op het You-Tube filmpje. 

Op het filmpje zie je aan het eind een hinde. Ik heb het idee dat ze haar kalf nog moet zetten.  

Ik heb al een kalfje gezien. Het staat op een filmpje, maar je moet goed kijken want het is nauwelijks te zien. Ik hoop op betere beelden.

 

EEKHOORN en GEWEIDRAGERS

Een eekhoorn behoort ook tot mijn favorieten. Maar wat zijn ze snel en dus lastig te fotograferen. Soms lukt het, zoals op deze middag (8 mei). Ik fietste door een bosrijke laan en daar zat het eekhoorntje. 

 

Hij rende de boom in, maar kwam ook weer terug. 

 

 

 

 

 

Daarna verdween hij.

Op de site van de 'zoogdierenvereniging' lees ik: "De wetenschappelijke naam van de eekhoorn betekent ‘gewone schaduwstaart’. Dat is vanwege zijn karakteristieke zithouding, met de staart over de rug.".  

Later op de dag zag ik nog enkele geweidragers, aan de rand van het bos. De geweien groeien flink.

 

8 GEWEIDRAGERS

Deze ochtend was ik weer eens vroeg opgestaan. Het weer was mooi. Tussen de bomen door zag ik herten.

 

Dit bleken acht geweidragers te zijn. Was dat geluk hebben! Geweidragers zie je in de winter minder vaak. Nu komen ze wat meer tevoorschijn omdat ze veel moeten eten om de geweien te laten groeien. 

Blijkbaar was hun buik al aardig vol, want ze hadden een hoop spektakel.

Sommige hertenliefhebbers kennen de geweidragers aan het gewei. Er zit verschil in. Ik kan dat lastig zien. Hier zijn er vier die veel op elkaar lijken, maar toch verschillend zijn.

Links staan twee jonge herten die nog nauwelijks een gewei hebben. Ik heb nu zes herten geïdentificeerd. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hieronder een hert met een rechtopstaand steil gewei.

 

Hierboven het laatste hert met een breed gewei. Dan denk ik nu acht herten te onderscheiden. Ik ben benieuwd of ik ze later nog herken aan de geweien.

Als laatste laat ik nog een filmpje zien waar de herten het bos in springen. Twee herten ontbreken daarop. Hun sprong heb ik gemist. Het springen van de herten is altijd mooi om te zien. Het laatste hert, één van de jongsten kiest de makkelijke weg en loopt door het kapotte stukje. Dat scheelt energie.

De hele film is te zien op You-Tube.

WITSNOETJE en de EDELHERTEN

Op 20 maart zag een oude bekende terug tussen het roedel edelherten. Ik noem haar 'Witsnoetje'. Ze valt op door, inderdaad haar helder witte snoet. Ik heb boven haar een pijltje geplaatst. Duidelijker kon ik ze er niet opkrijgen. Ze stonden heel ver weg, zo ver dat je ze zonder verrekijker niet zou zien. Het is een groep van geweidragers en hindes. Ik vind het bijzonder dat ik ook de geweidragers hierbij zie. Vorige jaren zag ik ze veel dichter bij, in een rustgebied waarvan ze wisten dat de mensen op afstand bleven. Nu wordt daar de natuur hersteld en hebben ze dus een andere plek gevonden waar ook niemand kan komen.

Daarna zag op 28 maart een roedel hindes terug op een plek waar ik ze als grote groep een tijd niet had gezien. Ook dit roedel stond niet bepaald dichtbij.
 

 

 

Op diezelfde dag zag mijn geweidragers terug, maar nu zonder hindes. Ik heb er een klein filmpje van gemaakt. Er zitten twee jongere geweidragers tussen, met hun oude geweien nog op. Deze waren aan het stoeien. Bij de oudere mannetjes groeien de nieuwe geweien snel, 2 cm per dag.

De volledige film is te zien op YouTube.

 

Als laatste nog een foto van 29-3-22.

Toen lagen de geweidragers op de plek in het rustgebied, waar ze mooi te zien waren.  

Het verschil is duidelijk. 

Ook hier zie je een hert met zijn oude gewei nog op en twee herten met nieuwe geweien. Dat zijn bastgeweien, die vrijwel direct beginnen te groeien. Er wordt een nieuw gewei gevormd, dat vooralsnog door een zachte grijsbehaarde huid, de bast, omgeven is, lees ik op de site van 'Het edelhert'.

Defilé van GEWEIDRAGERS

Gisteren heb ik laten zien dat hindes een dans deden voor mijn verjaardag. Dat was natuurlijk erg leuk. Maar het was nog niet genoeg voor die dag. In de namiddag gingen mijn man en ik wandelen en rusten op een bankje. En ziedaar, zes geweidragers. Vier met gewei, één zonder en één met een opkomend bastgewei. Als in een defilé trokken ze voor ons langs. Natuurlijk deden ze dit voor mijn verjaardag 😀. Wat een mooi feestelijk moment!

 

Daar komen ze aan.                                             Rustig en statig liepen ze langs.

 

 

 

Ik heb ze helaas niet alle zes tegelijk op de foto. Hier zie je drie herten, nog met het oude gewei. De middelste krijgt een nieuw gewei. Dat heet een bast gewei. De voorste is heeft zijn stangen kort geleden afgeworpen en lijkt nu kaal. Een nieuw gewei groeit 2 centimeter per dag. Daarvoor moeten ze wel flink eten.

Nog één foto omdat het zo'n mooie beleving was.

Natuurlijk het ik het ook gefilmd. Daar staan de herten wel alle zes op.

Dat filmpje kun je hier bekijken. 

 

 

 

 

HERTEN AAN DE BOSRAND

Herten met en zonder gewei. 

2 Dagen geleden zag ik iets bewegen aan de bosrand. Dus richtte ik mijn foto toestel erop. En ja hoor, er scharrelde een groot roedel herten wat heen en weer. De details kon ik niet zien op het kleine scherm. Maar thuis ontdekte ik veel hindes en enkele herten met en zonder gewei. Om dat laatste te zien moest ik zelfs op mijn laptop nog goed mijn beste doen. Voor een mooie foto was het allemaal te ver weg. Filmen lukt dan beter. Hier een klein fragment.

De hele film is te zien op You Tube.

Het afwerpen van de geweien of stangen is een markeerpunt in het leven van de geweidragers. Het schijnt pijnlijk te zijn, dat afwerpen van de stangen. Het kost energie. Ze zijn zonder gewei kwetsbaar. Hierover schreef ik al in een eerder blog. De geweidragers moeten flink eten om het gewei weer te laten groeien. Mogelijk kan ik ze dan weer eens wat beter bekijken.

Vorig jaar waren de herten zichtbaarder. Ze liepen toen regelmatig in een gebied waar nu hard wordt gewerkt, met grote apparatuur, om schade aan de natuur te herstellen. Dus de herten zie ik daar voorlopig niet.

De foto links is gemaakt op 10 maart in 2024
 

VIER GEWEIDRAGERS

Onze kleindochter, Lora van 11 jaar kwam afgelopen week 3 nachten bij ons logeren. De eerste wens die ze had was om 's morgens vroeg het bos in te gaan om wild te spotten. 

We gingen vrijdagmorgen. Helaas was er niets te zien. Wel hebben we even van de mandarijneenden genoten. 

Zondagmorgen probeerden we het opnieuw. En toen hadden we geluk. We wachtten aan de rand van de hei en na misschien een half uur zagen we rechts van ons 4 geweidragers aan komen. Twee hadden een groot gewei. De andere twee niet. Eerst dacht ik dat het hindes waren. Maar gezien hun postuur zullen het geweidragers zijn geweest die hun stangen al hebben afgeworpen.

Lora stond klaar met mijn panasonic DMC-TZ70 op een een statief, een éénpoot. De edelherten waren best ver weg. Lora heeft kans gezien er een foto van te maken.

 

 

Bovendien heeft ze er een prachtig filmpje van gemaakt. Dat zie je hieronder. 

Dat het filmpje beslist niet onderdoet voor mijn filmpje, gemaakt met mijn Nikon P950, kun je zien op You Tube.

 

GEWEIEN

Eind februari en begin maart verliezen de edelherten hun geweien, oftewel stangen. Ik heb dat nog nooit gezien, behalve op filmpjes. De geweidragers schudden met hun kop of stootten tegen iets en dan valt de stang er af. Dat is best een ingrijpend gebeuren vertelde een boswachter. Het kost het hert een hoop energie en hij is verzwakt na die tijd. De boswachter vertelde dat het hert dan een prooi kan zijn voor de wolf. Hij was de helft van zijn geweidragers door wolven kwijtgeraakt. 

De oudste geweidragers verliezen het eerst de stangen. De jongeren, spitsers (als ze twee kleine stangen hebben) veel later. 

Op de foto links zie je een geweidrager zonder gewei. De foto is gemaakt op 7 maart 2022. 

Het kan zijn dat iemand een stang vindt. Als het op het pad ligt mag je het meenemen. Ik wist dat niet maar ik hoorde dit in een film van Marcel Everts. 

 

Nu hebben wij in 2019 een stang gevonden. Toen dachten we, mijn man en ik, dat we het niet mee mochten nemen. Maar voor het geval dat we er één zouden vinden hadden we een jute zak mee genomen. We gingen vaak het bos in en ja, het was een keer raak. De stang ging in die jute zak en in mijn rugtas. We hoopten dat we de boswachter niet tegen zouden komen, want zo'n kans krijg je zelden. Het liep goed af.

Deze pronkt nu in onze kamer. 

De meeste stangen liggen echter op onbereikbare plaatsten. 

BRONST 2017

Al jaren zaten we 's avonds samen, of met een kleinzoon, op een bankje te wachten op het burlen. Een prachtig fascinerend geluid. 

En eindelijk begon ik mij af te vragen wat er nou eigenlijk gebeurde. Dus startte ik een zoektocht op internet. Vanaf dat moment, in 2014 kon je me bijna elke morgen, tijdens de bronst, in het bos vinden. 

Op mijn eerste filmpje ben ik erg trots. Ik had nog maar een heel simpele camera, een panasonic DMC-TZ70. 

Hier zie je enkele foto's van datzelfde jaar. 

21-9-17

22-9

26-9

Ben je nu nieuwsgierig naar dat bronstgeluid? Luister en kijk dan naar deze film. 

Weet je niet wat de bronst inhoud? Kijk dan op de site van Staatsbosbeheer.

BOOMSTOEL

Op 21 september 2023 won ik een boomstoel via de site Hertenbosch. Zo kan ik redelijk gemakkelijk zitten en wachten tot een hert of zwijn langs komt. 

Alleen ben ik niet zo'n zitter en wachter. Toch heb ik dankzij dit zitstoeltje wel een bijzondere ervaring meegemaakt. Een geweidrager was aan het stoeien met een liggende andere geweidrager. Maar er was iets aan de hand! Deze liggende geweidrager was gevorkeld, dat wil zeggen dat hij doorstoken was met het gewei van zijn tegenstander. Ik heb er een filmpje van gemaakt.