Deze serie foto's was ik een beetje vergeten. Dit was 3 mei terwijl de zon opkwam over de heide en heuvels.
Her en der verspreid liep een groepje hindes.
Ze waren bijna onzichtbaar door de opkomende zon die alles mooi kleurde.
Sinds 2014 struin ik door de bossen en velden om te genieten van de natuur en het wild. Daarvan heb ik veel foto's gemaakt waarvan ik enkele wil delen in dit blog. Ik begon met een klein fototoestel maar fotografeer nu met een Nikon P950. Omdat ik geen verstand heb van sluitertijden en lenzen en het me te veel moeite kost om me dit eigen te maken, is dit een prima fototoestel.
Deze serie foto's was ik een beetje vergeten. Dit was 3 mei terwijl de zon opkwam over de heide en heuvels.
Her en der verspreid liep een groepje hindes.
Ze waren bijna onzichtbaar door de opkomende zon die alles mooi kleurde.
Een eekhoorn behoort ook tot mijn favorieten. Maar wat zijn ze snel en dus lastig te fotograferen. Soms lukt het, zoals op deze middag (8 mei). Ik fietste door een bosrijke laan en daar zat het eekhoorntje.
Daarna verdween hij.
Op de site van de 'zoogdierenvereniging' lees ik: "De wetenschappelijke naam van de eekhoorn betekent ‘gewone
schaduwstaart’. Dat is vanwege zijn karakteristieke zithouding, met de
staart over de rug.".
Later op de dag zag ik nog enkele geweidragers, aan de rand van het bos. De geweien groeien flink.
Deze ochtend (7 mei) ontmoette ik een roedel hindes, op twee verschillende plekken. Zullen ze allemaal een kalfje krijgen?
Bij het tweede roedel wat ik zag liep 'Witsnoetje' (foto onder). Leuk om haar weer te zien. Ook zij lijkt mij drachtig.
De film is te zien op You-Tube .
Afgelopen weekend waren we aan het wandelen op de Sallandse heuvelrug met onze enige kleindochter. We hoopten reeën te spotten. En dat lukte. We zagen een prachtige reebok tussen de brem. Hij zag ons, maar vond ons geen bedreiging. We konden leuke foto's maken.
Ook de lucht was mooi.
Hij keek nog even achterom.
De linker foto is gemaakt door onze kleindochter. Zij houdt ook van fotograferen en dat doet ze met mijn oude fototoestel, een panasonic DMC-TZ70.
Op het filmpje van de reebok wat te zien is op You-Tube zie je dat hij lekker van de brem snoept.
We waren van 28 april tot 1 mei op vakantie in Duitsland en logeerden 3 nachten in 'Studio 20' in het Stadthotel in Marktheidenfeld. Een mooie kamer in een leuk hotel met heel vriendelijk personeel. Marktheidenfeld ligt aan de rivier de Main. Drie avonden keken we uit over de rivier. We hebben twee verschillende wandelingen gemaakt rondom de Main. Bij de eerste wandeling kwamen we op de terugweg langs de Main en gingen daar even uitrusten. Klaas zag er een bijzondere vogel. Ik zette hem op de foto. Het bleek een Torenvalk te zijn. Deze had ik nog nooit gespot.
Op de site van de "vogelbescherming" las ik dat ik een mannelijke torenvalk had gefotografeerd.
Op de site is live een broedend vrouwtje te zien. De broedtijd is van april tot juli.
De vogel 'bidt' heel veel. Op de foto links zag ik dat gebeuren. Het is een mooi gezicht.
Deze ochtend was ik weer eens vroeg opgestaan. Het weer was mooi. Tussen de bomen door zag ik herten.
Dit bleken acht geweidragers te zijn. Was dat geluk hebben! Geweidragers zie je in de winter minder vaak. Nu komen ze wat meer tevoorschijn omdat ze veel moeten eten om de geweien te laten groeien.Blijkbaar was hun buik al aardig vol, want ze hadden een hoop spektakel.
Sommige hertenliefhebbers kennen de geweidragers aan het gewei. Er zit verschil in. Ik kan dat lastig zien. Hier zijn er vier die veel op elkaar lijken, maar toch verschillend zijn.
Hieronder een hert met een rechtopstaand steil gewei.
Hierboven het laatste hert met een breed gewei. Dan denk ik nu acht herten te onderscheiden. Ik ben benieuwd of ik ze later nog herken aan de geweien.
Als laatste laat ik nog een filmpje zien waar de herten het bos in springen. Twee herten ontbreken daarop. Hun sprong heb ik gemist. Het springen van de herten is altijd mooi om te zien. Het laatste hert, één van de jongsten kiest de makkelijke weg en loopt door het kapotte stukje. Dat scheelt energie.
De hele film is te zien op You-Tube.
We hebben drie nachten gekampeerd en ik moest en zou 's morgens vroeg op pad om herten te spotten. De eerste ochtend was het prachtig weer. Helaas was er toen niets te zien in de omgeving van de camping. De tweede ochtend ging het regenen maar ik ging toch op pad. Het was een beetje een gedoe omdat ik toen ik, op de plek aan kwam, direct de hindes zag en geen tijd had om mijn statief te pakken. Maar met de paraplu onder de arm geklemd lukte het toch om foto's te maken.
Filmen moest ook onder de paraplu en dat hoor je. Maar ik heb geen spijt van deze actie. De volgende morgen regende het ook. Toen zag ik alleen te laat drie geweidragers lopen.
We hebben drie nachten gekampeerd met onze oude Hanomag Henschel op de natuurcamping De Dellen.
Die camping is een vierkant weiland met alleen een pomp en een plek waar je een porta potti kunt legen. Die heb ik niet, want ik vind dat ding zo lastig om schoon te maken. Bovendien kan dat niet echt op die camping. Je mag met een schepje het bos in om je behoefte te doen, maar dat vind ik niks. Ik heb er iets anders op gevonden. Wat dat is laat ik in het midden.
Er loopt daar ook wild in de buurt en ik weet onderhand waar ik dat kan vinden. Zo zat ik op zaterdag middag op een bank waar je een mooi doorkijkje hebt. Het is een soort stambank waar altijd een delegatie mensen uit de buurt op zit. Heel gezellig en ik hoor daar nieuwtjes over de natuur uit de buurt.
Die middag kon ik genieten van een groep herten die langs kwamen. Ze waren onrustig en liepen of renden 3 keer heen en weer. Het was een gedrag wat anders niet voor kwam en het duurde een paar uur. Ik heb foto's van die herten. Daarop kun je niet zien dat ze onrustig waren. Dat staat op film.
Een bijzondere middag was het. Ik heb een soort grijze vlek voorbij zien gaan. We denken dat dit een wolf is geweest die in dat gebied rond liep. Dit vermoeden werd bevestigd door de twee wolvendrollen die ik een dag later daar in de buurt op een pad zag liggen.
Ondertussen weet ik dat de hindes er nog zijn, want ik heb ze weer gezien. Ze waren toen een stuk rustiger. Er was zelfs een jonge geweidrager bij. Deze moet zijn stangen nog afwerpen.
Woensdag 9 april was een mooie wilddag. Soms is dat zo dat ik op één dag veel zie. Ik zag zwijnen en frislingen en dus ook een reebok met hindes. Die hindes waren er in de middag terwijl de zon volop scheen. Dat is voor het maken van foto's of films niet bevorderlijk. Ze worden dan raar geel en de lucht trilt. Toen ik 'avonds nog eens langs die plek fietste en de hindes er opnieuw waren, was het licht heel goed. De hindes gingen net het weiland op terwijl daar ook een reebok aan het grazen was. Ze verdroegen elkaar goed. De hindes sprongen met gemak over het raster en kwamen ook weer terug. Dat werd een te lange film voor dit blog, maar is te zien op You-Tube.
Voor hier heb ik een fragment uit de film.
En natuurlijk nog wat foto's.
Rechts zie je de groep hindes in de middag. Ik schat zo'n dertig hindes.
Onder de reebok, helemaal achter in het weiland.
Op de foto hieronder zie je twee jonge spitsers. Ze hebben ieder twee kleine beginnende knobbels op hun kop.
Hier zijn de herten hun krachten aan meten ten opzichte van elkaar. Ze zijn aan het lepelen, zoals dat heet.
Ze gaan staan en trapelen, lepelen met hun voorpoten, zo van: Ik ben sterker dan jij!
Op film is dat beter te zien, zoals op dit filmpje.
Het verschil aan de achterkant van de hindes en de reebok is goed te zien.
Moeder zwijn was met haar hele kleine biggen aan het grazen in het weiland. Er waren volgens mij ook twee grotere biggen bij en een opa of oma zwijn. Heel stil sloeg ik ze gade. Wat zijn die frislingen leuk. Totdat ik mijn statief pakte en ik blijkbaar iets te veel lawaai maakte en ze weg huppelden. Zwijnen kunnen slecht zien, maar des te beter horen.
De foto's zijn niet erg mooi, maar ja ik had ook weinig tijd.
Ik hoop ze later nog eens te zien. Ze groeien snel als alles goed gaat.